هیچ کودک نوپایی از تقلید و ادا درآوردن بدش نمیآید و تقلید بهترین راه برقراری رابطه با کودک در هر سنی است.
در این مدتی که با کودکتان بودهاید، هنگام بازی تقلید، به نوبت نقشهایی را پذیرفتهاید. روزهای اولی را که هر وقت زبانتان را بیرون میآوردید، او نیز زبانش را بیرون میآورد، به یاد دارید؟ نوزادتان در آن سن کم رفتار شما را تقلید میکرد تا به شما بگوید که او درست مثل خود شماست.
به احتمال زیاد در پاسخ به این حرکت با نمک او، با افتخار و با لحنی شیرین با او صحبت میکردید. محققان آن را صحبت کودکانه مینامند. صحبت کودکانه اولین فرم تقلیدی بود که در برقراری رابطه با کودکتان استفاده کردید. کودکتان صدای زیر و نازکی در میآورد و شما هم در پاسخ با همان آهنگ با او حرف زدید. ارتباط کلامی دل انگیزی بود که پایه و اساس مکالمات آتی شما را بنا مینهد.
اما اکنون کودک نوپایتان برای راهنمایی گرفتن به شما نگاه میکند و نگاه شما را دنبال میکند که به این حالت ارجاع اجتماعی گفته میشود. ضمناً، وقتی از حرکات، صدا یا اشارههای او تقلید میکنید، احساس میکند که او را تأیید میکنید و بیشتر به شما وابسته میشود.
بهتر از همه اینکه این روند تقلید چاپلوسانه فقط به تعاملات شما با او محدود نمیشود. برای افراد جدید دنیای او مانند اعضای خانواده و دوستان، تقلید از کارها و صدای او بهترین راه برقراری ارتباط بیشتر با اوست.
