گریه کردن نوزاد به خصوص اگر اولین فرزند پدر و مادر باشد. بسیار مهم جلوه می کند اما به تدریج که کودک بزرگ تر می شود از اهمیت گریه کردن طفل نیز کاسته می شود، زیرا :
1- اعتماد به نفس شما بیشتر و در نتیجه اضطرابتان کمتر می شود.
2- شما قدرت درک پیام موجود در هر نوع گریه ی نوزاد را پیدا می کنید.
3- به تقاضای مشخص نوزادتان در هر ساعت از شبانه روز پی می برید.
4- به تدریج عوامل آزار دهنده ی کودک که عوامل اصلی به گریه انداختن او می باشند، به تناسب رشد کودک خود به خود از بین می روند.
در مقابل گریه ی کودکتان احتمالاً چند سوال مشخص به ذهن شما خطور می کند :
* آیا گرسنه است و نیاز به تغذیه دارد ؟
* آیا پوشک یا کهنه ی او خیس و کثیف شده است ؟
* آیا کودک من بیمار می باشد ؟
* آیا او از دل درد، قولنج شکمی یا سوء هاضمه رنج می برد ؟
* آیا سنجاق قفلی او باز شده و در بدنش فرو می رود ؟
* آیا نوزاد من لوس، بغلی یا بد عادت شده است ؟
جالب است که والدین در اغلب اوقات اوصلاً به «خستگی» نوزادشان فکر نمی کنند در حالی که یکی از شایع ترین علل گریه ی اطفال خستگی می باشد.
جواب سوال مطرح شده در بالا نسبتاً آسان می باشد که درباره ی هر یک به طور مشروح سخن خواهیم گفت. آن چه در این جا دارای اهمیت می باشد این است که گریه و به اصطلاح «نحسی» های زیادی در پزشکی کودکان وجود دارد که بیان علت آنها به آسانی امکان پذیر نیست.
در حقیقت، هنگامی که نوزاد به 2 یا 3 هفتگی رسید – اکثر کودکان مخصوصاً بچه های اول خانواده – گریه و نحسی های شدیدی را سر می دهد که اسامی و القاب گوناگون و زیادی را می توان به آنها نسبت داد و در واقع علت اصلی ایجاد کننده ی آنها ناشناخته می باشند.
در صورتی که گریه های کودکتان به طور منظم در ساعات بعد از ظهر و شب ها است و با تورم شکم و گاز معده همراه می باشد، می توان آن را «کولیک» یا دل درد نامید. اگر همراه با تورم شکم نباشد به آن «گریه های هیجانی ادواری» می گویند.
در صورتی که نوزاد وقت و بی وقت و به طور نامنظم در طی شبانه روز گریه می کند، چاره ای جز این نیست که او را «نوزاد نحس یا بد اخلاق» بنامیم. اگر کودک در هنگام گریه کردن بسیار عصبی و ناراحت باشد او را «نوزاد عصبانی» می نامیم. اما واقعیت این است که خود ما نیز معنی واقعی این کلمات و اسامی را در مورد یک نوزاد گریان نمی توانیم تشخیص دهیم. آنچه این قبیل گریه ها اغلب در ماه های اول بعد از تولد نوزاد وجود داشته و در اکثر موارد به شکل تدریجی تا قبل از 3 ماهگی مرتفع می شود.
منطقی ترین دلیلی که تاکنون برای انواع گوناگون گریه ی نوزادان ارائه شده این است که : «ممکن است تمام این گریه ها از اشکال مختلف منشأ گرفته و یک حالت واحد باشد. آن حالت به خصوص در دوره ی تطابق دستگاه های عصبی و گوارش نوزاد – که در بدو تولد هنوز کامل نیست – با محیط خارج از رحم در طی دوره ی خاصی که در نوزادان مختلف تا حدی متفاوت می باشد صورت می گیرد و این تطابق با محیط برای برخی از نوزادان با ناآرامی و برقراری یا گریه های مداوم همراه می شود.
در هر حال نکته ای که باید به خاطر بسپارید که تمام این گریه ها موقتی بوده و چندان جدی یا خطرناک نمی باشند.
یکی از وظایف شما این است که مفهوم گریه ی کودک خود را تا حدودی تشخیص دهید، به عنوان مثال شما متوجه خواهید شد که اگر او خیلی گرسنه باشد گریه های او با صدای بلند، تیز و مداوم است. ولی اگر فقط کمی ناراحت باشد گریه ی او با صدایی نرم تر می باشد یا مثلاً اگر در اتاق دیگری باشید و مشکلی پیش آمده باشد از طنین و آهنگ صدای گریه ی کودکتان متوجه اهمیت یا فوریت امداد رسانی خواهید شد. همان طور که بعضی اوقات از صدای گریه ی او متوجه می شوید که موضوع اهمیت چندانی ندارد و می توان چند دقیقه ای صبر کرد.
ما در ادامه ی این مبحث کوشیده ایم تا قدری شما را در درک هر چه بهتر پیام گریه ی کودکتان یاری دهیم.
