به کودکی که تازه راه افتاده است، پدر و ماد و دیگران غذاهای شیرین و شیرینی های مختلف مانند شکلات می دهند و کودک به شیرینی هایی که به او داده می شود عادت می کند. چون در سن دو سالگی دندانهای کودک روئیده است، موقعی که به او شیرینی می دهید میکروبهای دهان او از شیرینی تولید اسید می کنند و اسید موجب تخریب مینای دندانهای او و پوسیدگی آنها می شود. اگر می خواهید شیرینی یا شکلاتی به کودک بدهید بهتر است به ندرت آن هم هنگام غذا خوردن به او بدید. چون هنگام غذا خوردن بزاق دهان کودک زیاد است، اسید تولید شده رقیق می شود و اثر سوء کمتری خواهد داشت. اگر در انتهای غذای شیرین تکه ای از پنیر به کودک بدهید بهتر است، زیرا بیشتر قلیایی است و اسید تولید شده را خنثی می کند.
هیچ گاه آب میوه های مصنوعی که شرک دارد به کودک ندهید. آب میوه های طبیعی نیز فروکتوز (شیرینی میوه) دارد که آن هم در دندانها ایجاد پوسیدگی می نماید، پس بهتر است آب میهوه طبیعی رقیق آن هم همراه غذا به کودک بدهید.
با کودک قرار بگذارید و قانون باشد که کودک می تواند فقط یک روز در هفته شیرینی و شکلات بخورد.
