مهارت های بنیادی و تعادل کودک مانند راه رفتن، دویدن، پرتاب کردن و لی لی کردن از 11 ماهگی شروع و تا 6 سالگی تکمیل می شود.
در این زمان ترغیب کودک به انجام فعالیت های ورزشی تخصصی نه تنها کودک را نسبت به آن رشته ورزشی بی انگیزه می کند و اعتماد به نفس وی را از بین می برد، بلکه احتمال دارد به رشد وی نیز آسیب برساند.
کودک 2 تا 6 ساله:
کودکان 2 تا 6 ساله لازم است بیشتر در فعالیت های بدنی شادی آور و فرح بخش شرکت کنند. در این سن کودک، توانایی شرکت در ورزش های سازمان یافته مانند فوتبال، والیبال و ... را ندارد زیرا توانایی های حرکتی و تعادلی کامل نیست و دامنه توجه او نیز محدود است.
در این سن، ورزش باید با حداقل آموزش همراه باشد و از ایجاد رقابت و مسابقه بین کودکان جلوگیری شود. هدف اصلی باید لذت بردن از بازی و ورزش باشد.
کودک 6 تا 10 ساله:
ورزش مناسب کودکان 6 تا 10 ساله : در این سن اگرچه مهارت های حرکتی پایه بدست آمده، اما هنوز هماهنگی لازم بین دست و چشم به وجود نیامده است، بنابراین کودک می تواند بطور محدود به ورزش های سازمان یافته بپردازد.
آموزش ورزش هایی مانند ژیمناستیک و شنا را برای کودکان 6 تا 10 ساله مناسب است. در این سن تاکید بر آموزش مهارت های اولیه ورزشی است، اما باید به رقابت و مسابقه کمتر اهمیت داده شود.
